Nie minęliśmy jeszcze wszystkiego, co można minąć >

Nie minęliśmy jeszcze wszystkiego, co można minąć
- spektakl Strefy WolnoSłowej
premiera
24. czerwca
17.00-19.00
start: Ogród Powszechny przy Teatrze Powszechnym w Warszawie

Czy jesteśmy w stanie stworzyć rzeczywistość idealną? Czy każda próba realizacji utopii musi skończyć się porażką? Czy jesteśmy dziś w stanie śnić i wspólnie uzgodnić wizje idealnej przyszłości? Jaki wpływ miejsce naszego urodzenia ma na to, jak wyobrażamy sobie świat za kilkadziesiąt, kilkaset lat?

Spektakl był finałem działań warsztatowych Strefy WolnoSłowej, która przez poprzedzające cztery miesiące poprzez pracę teatralną, muzyczną, pracę z ciałem oraz wideo zastanawiała się nad różnymi wizjami przyszłości, nad różnymi kształtami utopii. Ponad 40 osób – w różnym wieku i o różnym pochodzeniu kulturowym przygotowało wydarzenie teatralne, które rozegrało się w przestrzeni Pragi – na ulicach, podwórkach i skwerach na warszawskim Kamionku.

„Mężczyzna idzie. Nazywa się. I ma swoje lata. Ale to nieważne. Tak samo jak nieważna jest epoka, w której żyje. To tylko dekoracje. Dzisiaj zabijali nas ci, jutro zabiją tamci. Dzisiaj zabijają nas ludzie, jutro zabije nas powietrze. To są tylko dekoracje. Mężczyzna idzie, jest noc. W kieszeni ma palec, wskazujący. Nie swój. Wziął go sobie na pamiątkę. Wziął go sobie na pamiątkę ze snu. Mężczyzna idzie, ale Władza zatrzymuje mężczyznę. Władza przeszukuje mu kieszenie i znajduje cudzy palec. Władza pokazuje mu ten palec. Mężczyzna może tylko wzruszyć ramionami. Przecież im nie powie, że ten palec mu się przyśnił. Sam już w to nie wierzy. Od tego są rewizje, żeby zmieniać zdanie. Wsadzają go do celi – w tym momencie musi zmierzyć się ze stratą. Nie ma już palca, nie ma snu. Jest tylko rzeczywistość. Moment przełomowy: mężczyzna podejmuje decyzję. Ma tylko rzeczywistość i nic więcej. To za mało. Znika.” fragment tekstu spektaklu / Przemysław Pilarski

Reżyseria: Alicja Borkowska,
Teksty: Tomasz Gromadka, Katarzyna Mazur, Artur Pałyga, Przemysław Pilarski,
Muzyka: Ray Dickaty i Warsaw Improvisers Orchestra,
Choreografia: Aleksandra Bożek-Muszyńska, Katarzyna Stefanowicz,
Wizualizacje: Maria Porzyc,
Grafika: Karolina Kotowska,
Kostiumy: Bożena Zaremba

Przedstawienie organizowane w ramach projektu „Przyjęcia! Działania dla ludzi” realizowanego w ramach Zintegrowanego Programu Rewitalizacji, współfinansowanego przez Urząd m.st. Warszawy.

ZNAK_PROMOCYJNY_FC_PL-01