Nabór do Instytutu Otwartego 2020 >

INSTYTUT OTWARTY Strefy WolnoSłowej 2020

Instytut Otwarty to miejsce twórczych wrażliwości i artywistycznych praktyk.
Kilka miesięcy wspólnej pracy artystycznej, edukacji w działaniu, wymiany technik, narzędzi, historii przybliży uczestniczkom i uczestnikom sztukę opartą na procesie i zaangażowaniu. Nasz program artystyczno-społeczny kierujemy do twórczyń, animatorów kultury, społeczniczek i aktywistów o różnym pochodzeniu kulturowym. W ramach Instytutu Otwartego proponujemy proces szkoleniowy oraz wspólne działania artystyczne. Zastanawiamy się nad metodami pracy twórczej ze społecznościami. Nad tym, jak czerpiąc z różnych dziedzin, inicjować wydarzenia artystyczne z udziałem grup migranckich, uchodźczych, angażując osoby w procedurze azylowej oraz niezwiązane profesjonalnie ze sztuką. Osią programu stanie się doświadczenie sztuki ukierunkowanej na zniwelowanie podziałów na “my” i “oni” w odniesieniu do społeczności cudzoziemskich oraz na budowanie wspólnej tożsamości społecznej w ramach przygotowanej instalacji. Program IO2020 wynika z przekonania, że wspólne doświadczenie twórcze w grupie międzykulturowej przyczynia się do refleksji nad społeczną odpowiedzialnością za bycie razem.

Prace Instytutu Otwartego doprowadzą nas do wspólnie stworzonej instalacji performatywnej złożonej zarówno z kolektywnych, jak i indywidualnych prac z pogranicza sztuk performatywnych i wizualnych.

Do przesyłania zgłoszeń zapraszamy wszystkich – bez względu na wiek, płeć, pochodzenie, religię, wcześniejsze doświadczenie artystyczne czy poziom znajomości języka polskiego.

Formularz rekrutacyjny wypełnić można w języku polskim lub angielskim, zajęcia prowadzone będą w języku polskim i angielskim:
formularz rekrutacyjny PL
the application form ENG

Zgłoszenia przyjmujemy do 13 września, listę osób zakwalifikowanych do Instytutu ogłosimy 28 września.

Większość wydarzeń w ramach Instytutu jest współorganizowana przez Strefę Wolnosłową i Jasną 10. Warszawską Świetlicę Krytyki Politycznej w ramach programu Centrum Jasna finansowanego ze środków Miasta Stołecznego Warszawy.

Partnerzy programy Centrum Jasna: Fundacja Automatophone, Fundacja Kaleckiego, Kolektyw Kem, Widok. Fundacja Kultury Wizualnej.

KALENDARIUM INSTYTUTU OTWARTEGO 2020:

Program Instytutu Otwartego to proces edukacyjny, na który składa się cykl warsztatów oraz część praktyczna polegająca na stworzeniu konceptu i realizacji działania artystycznego angażującego społeczność, pod opieką zespołu kuratorskiego w składzie Alicja Borkowska, Agnieszka Różyńska, Igor Stokfiszewski.

ZJAZD 1
10-11 października 2020 r.

TWÓRCZA WRAŻLIWOŚĆ
Pierwszy zjazd otworzymy praktycznymi formami budowania bezpieczniejszej przestrzeni do wspólnej pracy. Zastanowimy się nad rolą artystki, animatora, aktywisty we wzmacnianiu społeczności narażonej na wykluczenie. Z jednej strony przyjrzymy się artystkom i artystom, którzy zajmują się sztuką dokumentalną, z drugiej tym tworzącym sztukę partycypacyjną. W doświadczeniach, rozmowach i bliskich spotkaniach, które pozwolą nam poznać siebie i swoje praktyki twórcze zastanowimy się nad tym, jak sztuka buduje wspólnotę oraz jak wpływa na ludzi czynnie zaangażowanych w działania artystyczne w swojej społeczności. Spotkanie będzie aktywną refleksją (w działaniu) nad tym, co oznacza czerpanie z ludzkich historii i biografii w celu stworzenia dzieła artystycznego, jakie towarzyszą mu możliwości i zagrożenia.
______________
Agnieszka Róż – robotnica kultury, opiekunka procesów twórczych nastawionych na zmianę społecznych postaw i przeciwdziałanie wykluczeniom, pomysłodawczyni Instytutu Otwartego. Od lat programuje i prowadzi projekty artystyczno-społeczne oraz buduje przestrzenie edukacyjne w nurcie gestalt. Kuratorka m.in. Generator Malta w ramach Malta Festival Poznań (2016- 2019), akademii dla młodych twórczyń i twórców Sąsiedztwo – granice bliskości (2016-2019), działań dla młodzieży: H2O The future will involve us (2020), Eksperyment: DIALOG (2017). Uczy jak projektować i wdrażać działania społecznie odpowiedzialne w instytucjach kultury, sztuki i organizacjach pozarządowych. Edukatorka kulturowa w ramach programów Struktury Kultury (Ogólnopolski Program Bardzo Młoda Kultura, 2016, 2017), Centrum Praktyk Edukacyjnych (2016, 2015), Koalicja Kulturotwórców (FIO, 2016, 2018).

Alicja Borkowska – założycielka i współtwórczyni Strefy WolnoSłowa, reżyserka,  animatorka kultury, absolwentka  Wydziału Wiedzy o Teatrze w Akademii Teatralnej im. Aleksandra Zelwerowicza w Warszawie oraz Polskiej Szkoły Reportażu. Studiowała na wydziale DAMS na Uniwersytecie w Bolonii, gdzie przez wiele lat współpracowała również z Teatro dell’Argine. Reżyseruje spektakle, prowadzi warsztaty teatralne dla dzieci i dorosłych, od lat w ramach działań Strefy WolnoSłowa realizuje międzykulturowe spektakle, warsztaty i działania teatralne.

ZJAZD 2
24-25 października 2020 r.

Dzień 1
SZTUKA ZE SPOŁECZNOŚCIĄ MIĘDZY RYTUAŁEM I AKTYWIZMEM
Sztuka ze społecznością wywodzi się z dwóch źródeł – kultury czynnej i sztuki zaangażowanej. Dostarcza społecznościom narzędzi indywidualnej i zbiorowej transformacji w zgodzie z ich egzystencjalnym, kulturowym i politycznym zapleczem, po to, by umocnić w nich poczucie podmiotowości, pozwalające skutecznie oddziaływać na kształt otaczającej je rzeczywistości. Sięgając po przykłady działań artystycznych z zakresu sztuki partycypacyjnej, zaangażowanej, sztuki politycznej i teatru wspólnoty przedyskutujemy fundamenty podejścia do współczesnej community art.
______________
Igor Stokfiszewski – badacz kultury, aktywista. Autor książek Zwrot polityczny (2009) i Prawo do kultury (2018). Współredaktor m.in. tomu Sztuka ze społecznością (2018) opracowanego wspólnie z Izabelą Jasińską i Jaśminą Wójcik, z którą od 2013 stale współpracuje przy jej przedsięwzięciach angażujących lokalne społeczności. Najszerzej znane jest ich trwające blisko dekadę działanie ze społecznością byłych pracowników i pracownic fabryki w Ursusie, podsumowane pełnometrażowym dokumentem kreacyjnym Symfonia fabryki Ursus (2018). Stokfiszewski współpracował również m.in. z Workcenter of Jerzy Grotowski and Thomas Richards, z kolektywem Rimini Protokoll i artystami: Arturem Żmijewskim, Pawłem Althamerem oraz Katarzyną Górną. Jest członkiem zespołu Krytyki Politycznej, rady organizacji European Alternatives i międzynarodowego think-tanku miejskiego Minim – Municipalist Observatory. Stale współpracuje z Europejską Fundacją Kultury.

Dzień 2.
RELACJE W GLOBALNYM ŚWIECIE. TRENING MIĘDZYKULTUROWY I ANTYDYSKRYMINACYJNY
W oparciu o międzykulturowe doświadczenia osób uczestniczących w zajęciach oraz o różnorodne – tradycyjne i najnowsze – metody treningu międzykulturowego, poruszymy zagadnienia dotyczące różnorodności i wrażliwości międzykulturowej, a także kwestie związane ze współczesnym rasizmem, etnocentryzmem i daltonizmem kulturowym. Porozmawiamy o tym, jak kształtować w sobie elastyczność perspektyw i akceptację na inność i jak to może nam pomóc w świadomej pracy z innymi. Będziemy pracować z ciałem, krzykiem i oddechem, technikami emotional release, shaking, bioenergetyką z elementami ruchu intuicyjnego. Zajrzymy w głąb siebie, wracając do tego, kim naprawdę jesteśmy, czego potrzebujemy i jak się z tym czujemy. Warsztat będzie okazją do zbudowania i rozwinięcia swojej kompetencji międzykulturowej, tak potrzebnej do dobrych relacji ze sobą i innymi w globalnym świecie.
______________
Margaret Amaka Ohia-Nowak – językoznawczyni i kulturoznawczyni, trenerka międzykulturowa i antydyskryminacyjna. W swoich warsztatach opiera się m.in. na pracy z ciałem, krzykiem i oddechem, NVC oraz technikach self-awareness. Obroniła doktorat na temat przejawów rasizmu w polszczyźnie. Absolwentka specjalistycznych seminariów poświęconych rasizmowi, ksenofobii, komunikacji równościowej i wielokulturowości. Współpracuje m.in. z Uniwersytetem Marie Curie-Skłodowskiej, Polską Akcją Humanitarną, Stowarzyszeniem Edukacji Krytycznej, Global Learning & Education Network i Stowarzyszeniem Nigdy Więcej. Jest Certyfikowaną Trenerką FRIS®.

ZJAZD 3
7-8 listopada 2020 r.

PAMIĘTAM, ŻE…
Warsztat będzie okazją do bezpośredniego doświadczenia pracy twórczej w grupie wielokulturowej. Zajęcia bazować będą na metodach pracy z ciałem oraz na improwizacjach słownych i ruchowych umożliwiających twórcze przekształcenia prawdziwych historii i skrawków biografii na materiały ciekawe performatywnie. Stworzymy chór głosów i ciał korzystając z takich narzędzi jak animal flow, natural movement czy z elementów choreografii eksperymentalnej. Będziemy zadawać pytania o nasze miejsce w przestrzeni i w świecie, sięgając do wspomnień, pamięci zdarzeń, ruchów i działań. Warsztat wykorzystywać będzie metody pracy warsztatowej z grupami wielokulturowymi Strefy WolnoSłowej oraz czerpać z doświadczeń choreograficznych Grupy Ruchomej.
______________
Alicja Borkowska – założycielka i współtwórczyni Strefy WolnoSłowa, reżyserka,  animatorka kultury, absolwetnka  Wydziału Wiedzy o Teatrze w Akademii Teatralnej im. Aleksandra Zelwerowicza w Warszawie oraz Polskiej Szkoły Reportażu. Studiowała na wydziale DAMS na Uniwersytecie w Bolonii, gdzie przez wiele lat współpracowała również z Teatro dell’Argine. Reżyseruje spektakle, prowadzi warsztaty teatralne dla dzieci i dorosłych, od lat w ramach działań Strefy WolnoSłowa realizuje międzykulturowe spektakle, warsztaty i działania teatralne.

Łukasz Wójcicki – jako performer, tancerz i muzyk, od 2008 roku związany jest z teatrem Komuna/Warszawa a od 2016 z działaniami teatralno-performatywnymi fundacji Strefa WolnoSłowa w ramach której prowadzi m.in. Międzypokoleniowy Chór Ruchowy. Absolwent III Akademii Praktyk Teatralnych Gardzienice i dwuletniego kursu Choreografii w Centrum kolektywu Centrum w Ruchu. Współtworzy artywistyczny kolektyw performersko-taneczny Grupa Ruchoma oraz otwartą inicjatywę choreograficzną Przestrzeń Wspólna. Instruktor sportu.

ZJAZD 4
21-22 listopada 2020 r.

OD RZECZYWISTOŚCI DO METAFORY I Z POWROTEM
Jak łączyć motywy, wydarzenia i doświadczenia naszej codzienności z literaturą? Warsztat eksplorować będzie metody montażu literackiego istniejących tekstów z aktualnymi wydarzeniami i bezpośrednimi doświadczeniami uczestników i uczestniczek artystycznych działań ze społecznością. W czasie ćwiczeń przyglądać się będziemy połączeniom o charakterze tematycznym i morfologicznym tworząc teksty oraz mapy konceptualne i emocjonalne oparte nie tylko na literaturze, ale też na innych materiałach artystycznych, wizualnych, reportażowych, czy tekstach filozoficznych. Wykorzystamy narzędzia wzbogacające teksty kultury o analogie, a także te, które pozwolą nam je zdekonstruować, przekształcić czy przepisać na nasze doświadczenia. Warsztat przybliży metodę wieloletniej pracy Pietra Floridii nad scenariuszami wydarzeń performatywnych z udziałem społeczności, tworzonych m.in. we Włoszech, Maroku, Palestynie, Iranie czy Brazylii.
______________
Pietro Floridia – aktor, reżyser, pisarz. W 1994 roku założył Teatro dell’Argine w Bolonii, którego przez wiele lat był dyrektorem artystycznym. Kilkanaście lat później, razem z 30 performerkami i performerami z 14 krajów świata mieszkającymi obecnie w Bolonii stworzył zespół Cantieri Meticci oraz teatr i centrum kultury MET. Od lat pracuje z grupami wielokulturowymi, migrantami, uchodźcami i osobami starającymi się o azyl we Włoszech. Realizuje spektakle i interaktywne wydarzenia teatralne włączające mieszkańców miejsc, gdzie tworzy. Pracował m.in. w Niemczech, Francji, Szwecji, Maroku, Palestynie, Brazylii, Boliwii, Iranie.
Sara Pour – artystka wizualna, ilustratorka, graficzka. Pochodzi z Iranu, absolwentka Akademii Sztuk Pięknych w Bolonii. Współpracuje z Cantieri Meticci tworząc scenografię i rekwizyty do spektakli oraz oprawę graficzną projektów. Prowadziła warsztaty plastyczne dla dzieci, młodzieży, pracowała w ośrodkach dla uchodźców. Realizuje projekty ilustratorskie oraz tworzy wielkoformatowe lalki, często w ramach warsztatów ze społecznościami.

ZJAZD 5
5-6 grudnia 2020 r.

Dzień 1
ZBADAJ TO!
Warsztat badawczy poświęcony będzie praktycznym umiejętnościom poszukiwania danych i informacji potrzebny do realizacji własnych projektów. Uczestnicy dowiedzą się: gdzie i jak szukać informacji; z kim warto rozmawiać, do jakich instytucji pisać; które archiwa są najlepsze; które zbiory danych są rzetelne; jak odsiewać fake newsy i źle udokumentowane fakty od tego, co warto wykorzystać.
Na warsztacie nauczymy się planować proces riserczu oraz jak wykorzystać jego efekty w procesie twórczym. Zajęcia będą miały podwójny charakter: elementy wykładu i ćwiczeń, a w drugiej części dnia praca w parach nad mini-projektem.
______________
Agata Romaniuk – socjolożka z doktoratem z Polskiej Akademii Nauk. Absolwentka Polskiej Szkoły Reportażu i założycielka Grupy Reporterskiej Głośniej. W 2017 zainicjowała projekt badawczo-reporterski Światła Małego Miasta, który opisywał życie Polaków w najmniejszych miasteczkach. Publikuje teksty w Dużym Formacie, Przekroju, Piśmie i magazynie Non/Fiction. W maju 2019 ukazała się jej książka reporterska Z miłości? To współczuję. Opowieści z Omanu.

Dzień 2
SZTUKA ROZMOWY
Warsztat będzie wprowadzeniem do tematu rozmów o historiach osobistych. Porozmawiamy o tym, jak się do nich szykować, co przemyśleć wstępnie, jak nastroić się emocjonalnie. Gdzie wypatrywać mielizn i jak dbać o granice. Swoje własne oraz bohaterów i bohaterek. Ćwiczenia praktyczne połączymy z analizą krytyczną wybranych tekstów.
______________
Justyna Dąbrowska – absolwentka psychologii na Uniwersytecie Warszawskim, redaktorka, autorka, psychoterapeutka. Założycielka i wieloletnia redaktor naczelna miesięcznika Dziecko. Jako autorka wydała między innymi: Matka młodej matki, Nie ma się czego bać. Rozmowy z Mistrzami oraz Miłość jest warta starania. Jako współautorka: Jaka piękna iluzja (wraz z Magdaleną Tulli), Rozmowy o odpowiedzialności i Psychoterapia dziś. Uznaje rozmowę za najistotniejszy element bycia i przekraczania samotności.

ZJAZD 6
23-24 stycznia 2021 r.

Dzień 1
NASŁUCH SPOŁECZNY, cz. I
“Kto nigdy nie pracował w fabryce, ten nie wie, że to jest czysta magia” – jak słuchać i wzmacniać społeczności pozbawione sprawczości.

W ramach Instytutu Otwartego odbędą się dwa warsztaty (w formie spotkania i wymiany) z metodą badawczo-artystyczną Jaśminy Wójcik, na przykładach jej wieloletnich działań artystyczno-aktywistyczno-animacyjno-edukacyjnych. Stały się one narzędziem zmiany zaczynającym się w skali mikro (łącząc się każdorazowo z osobistymi obserwacjami i współpracą na rzecz budowania więzi i umacniania pomijanych grup). Pierwszy warsztat poświęcony będzie ośmioletniej twórczej współpracy z byłymi pracownikami i pracownicami upadłej fabryki traktorów w Ursusie, której podsumowaniem stał się pełnometrażowy dokument kreacyjny “Symfonia Fabryki Ursus”.

______________
Jaśmina Wójcik – artystka wizualna, reżyserka, autorka nastawionych na nasłuch, partycypacyjnych akcji społeczno-artystycznych. Zajmuje się włączaniem i oddawaniem podmiotowości społecznościom pozbawionym widzialności i możliwości wypowiedzi. Współredaktorka książki Sztuka ze społecznością (2018) osnutej wokół jej najszerzej znanego przedsięwzięcia – wieloletniego działania ze społecznością byłych pracowników i pracownic fabryki w Ursusie zwieńczonego nagradzanym pełnometrażowym dokumentem kreacyjnym w jej reżyserii pt. Symfonia fabryki Ursus (2018). Od kilku lat zaangażowana w edukację alternatywną poprzez opracowywanie autorskich praktyk kreacji artystycznej wypowiedzi dzieci. Oddaje sprawczość i podmiotowość dzieciom traktując je jako współtwórców i zapraszając do dialogu. Obecnie Wójcik koncentruje się głównie na oddolnych praktykach edukacji, czego efektem będzie jej nowy film na podstawie powieści Janusza Korczaka Król Maciuś Pierwszy.

Dzień 2
PRACOWNIA. PROJEKT ARTYSTYCZNO-SPOŁECZNY OD PODSTAW / CZ. I
Praca artystyczna, animacyjna i aktywistyczna wymaga dziś wielu kompetencji menadżerskich, produkcyjnych, a często też badawczych. Niejednokrotnie, chcąc przyczynić się do wzmocnienia społeczności systemowo wykluczonych, do bardziej sprawiedliwej dystrybucji kompetencji i dóbr konfrontujemy się z konkursowym trybem przyznawania grantów, brakiem badań i dostępu do raportów pomagających nam zrozumieć potrzeby danych społeczności i grup kulturowych. Ćwiczymy elastyczność i kompetencje miękkie w spotkaniach z dyrektorami instytucji kultury, uczymy się po godzinach, jak pisać wnioski grantowe i często pracując ponad 8 h dziennie, staramy się łączyć nasze kompetencje z wizją bardziej sprawiedliwego świata. Celem Pracowni jest rozwój kompetencji twardych, projektowych u artystek, animatorów, społeczników i aktywistek poprzez dostarczanie im niezbędnych umiejętności i wiedzy z zakresu definiowania, budowania  i zarządzania projektami społeczno – artystycznymi, aby tworzenie działań społecznie odpowiedzialnych przynosiło zakładane rezultaty i przyczyniało się do tworzenia utopii w działaniu.
______________
Agnieszka Róż – robotnica kultury, opiekunka procesów twórczych nastawionych na zmianę społecznych postaw i przeciwdziałanie wykluczeniom, pomysłodawczyni Instytutu Otwartego. Od czasu ukończenia polsko-angielskiej Szkoły Trenerów Młodzieżowych (2012) programuje i prowadzi projekty artystyczno-społeczne oraz buduje przestrzenie edukacyjne w nurcie gestalt. Kuratorka działań artystyczno – społecznych, m.in. Generator Malta w ramach Malta Festival Poznań (2016- 2019), akademii dla młodych twórczyń i twórców Sąsiedztwo – granice bliskości (2016-2019), działań dla młodzieży: H2O The future will involve us (2020), Eksperyment: DIALOG (2017). Uczy jak projektować i wdrażać działania społecznie odpowiedzialne w instytucjach kultury, sztuki i organizacjach pozarządowych. Edukatorka kulturowa w ramach programów Struktury Kultury (Ogólnopolski Program Bardzo Młoda Kultura, 2016, 2017), Centrum Praktyk Edukacyjnych (2016, 2015), Koalicja Kulturotwórców (FIO, 2016, 2018).

Zjazd 7
6-7 lutego 2021 r.

Dzień 1
PRACOWNIA. PROJEKT ARTYSTYCZNO-SPOŁECZNY OD PODSTAW / cz. II
Część druga zajęć z Agnieszką Róż, których celem jest rozwój kompetencji twardych, projektowych u artystek, animatorów, społeczników i aktywistek poprzez dostarczanie im niezbędnych umiejętności i wiedzy z zakresu definiowania, budowania  i zarządzania projektami społeczno – artystycznymi, aby tworzenie działań społecznie odpowiedzialnych przynosiło zakładane rezultaty i przyczyniało się do tworzenia utopii w działaniu.

Dzień 2
NASŁUCH SPOŁECZNY, cz. II
“Zreformować świat to znaczy zreformować wychowanie”(Korczak). Intuicje zmiany, ścieżki poznania, pedagogie oduczające stereotypów myślowych w praktykach artystyczno – edukacyjnych.

Podczas drugiego spotkania z uczestnikami i uczestniczkami Jaśmina Wójcik opowie o tym jak czerpać z własnych doświadczeń, porażek, błędów, jak nasłuchiwać lokalnych wspólnot i jak praca ze społecznością może się przełożyć się na pracę edukacyjną (Manifest Edukacji Alternatywnej)? Podobieństwa, różnice, wyzwania. Warsztaty będą miały na celu wzmocnienie w uczestniczkach/ach poczucia wartości własnej, niepowtarzalnej drogi, pozwalania sobie na błądzenie, powolne budowanie i organiczne wzrastanie – nie zakładające jako celu wzrostu, lecz czerpanie przyjemności współbycia z innymi, nawet w odmiennych doświadczeniach, czy poglądach.

ZJAZD 8
20, 21 lutego 2021 r.

DEKOLONIZACJA “ŚWIATA SZTUKI” I JEJ NARZĘDZI W PRAKTYCE.
Rozmawianie za pomocą działań artystycznych w przestrzeni publicznej.

“Świat sztuki” w przeciwieństwie do “istoty działania artystycznego” obarczony jest dziś mnóstwem zależności i układów współrzędnych wyznaczonych przez walory rynkowe lub etatystyczne, jak pozycjonowanie twórców i twórczyń, instytucji, miejsc. Czy po wielkim globalnym wypadku z 2020 roku (“Big accident” – pojęcie ukute przez francuskiego filozofa Paula Virilio) możemy w kulturze audiowizualnej przestawić akcenty i zająć się, przynajmniej w jakiejś mierze, powrotem etyki dobrej roboty? Dlaczego indonezyjski kolektyw RUANGRUPA będzie w 2022 roku, w miejsce dawnych kuratorów hegemonów, organizował kolejną edycję największej imprezy artystycznej – DOCUMENTA? Jakie narzędzia sztuki współczesnej mogą służyć wkluczaniu “Innych” w procesy niegdyś przynależne tylko twórczyniom i twórcom wykształconym w szkołach artystycznych? Kiedy sztuka staje się naprawdę publiczna? Jak i gdzie tworzyć prezentacje artystyczne, by były one skierowane do szerokiej publiczności? Jak widzów zmienić w uczestników?

Krzysztof Łukomski – badacz i kurator wydarzeń artystycznych. Zajmuje się edukacją artystyczną, uczy w Katedrze Intermediów Uniwersytetu Artystycznego w Poznaniu i prowadzi warsztaty w międzynarodowym uniwersytecie designu School of Form. Skupia się na nowych metodologiach zorientowanych na proces i komunikację między jego uczestnikami. Razem z Marianną Dobkowską pracował nad dwiema wystawami i wieloletnimi programami w CSW Zamek Ujazdowski w Warszawie – Gotong Royong. Rzeczy, które robimy razem i Social Design for Social Living  (wystawa i program działań w Galerii Narodowej Indonezji w Dżakarcie). Interesuje się interdyscyplinarnymi i performatywnymi doświadczeniami w sztuce współczesnej i designie społecznym, a także wspólnotowymi praktykami artystycznymi. W praktyce edukacyjnej wykorzystuje podróż jako narzędzie sztuki, tworząc team-worki artystów, projektantów, aktywistów. Jedna ze zorganizowanych przez niego takich zespołowych praktyk pt. ART (OF) JOURNEY była oficjalną częścią programu Triennale w Katmandu w 2017 roku.

ZJAZD 9
6-7 marca 2021 r.

DOŚWIADCZENIE WSPÓLNE
W centrum zainteresowania warsztatu postawimy odbiorczynię i odbiorcę przygotowywanej instalacji oraz znaczenia i sensy, jakie można odczytać z zaprojektowanych przez nas doświadczeń artystycznych. Na chwilę przed zaproszeniem widzek-uczestniczek i widzów-uczestników zastanowimy się nad współistnieniem w przestrzeni instalacji obiektów i treści, porozmawiamy o sposobach budowania relacji i upłynnianiu granic pomiędzy poszczególnymi pracami. Przyjrzymy się połączeniom i zabiegom formalnym.

Alicja Borkowska, Agnieszka Róż, Igor Stokfiszewski

ZJAZD 10
10-11 kwietnia 2021 r.

INTERWENCJE ARTYSTYCZNE IO 2020
Wspólnie przygotowaną instalację Instytutu Otwartego otworzymy w centrum Krytyki Politycznej Jasna 10 na czas uzgodniony z uczestniczkami i uczestnikami.

ZJAZD 10
24 kwietnia 2021 r.

EWALUACJA
Przez cały okres trwania Instytutu będziemy Was zachęcać do konsultowania konceptów swoich prac w ramach grupowych i indywidualnych spotkań tutoringowych z Agnieszką Róż, Alicją Borkowską i Igorem Stokfiszewskim. W dwutorowym procesie nie zabraknie też miejsca na dekonstruowanie znanych sobie praktyk indywidualnej pracy i poddawanie refleksji kolejnych jej etapów. Na zjeździe ewaluacyjnym w żywej rozmowie o metodach poznanych w procesie edukacyjnym Instytutu zastanowimy się nad sprawczością naszych działań, możliwościami i zagrożeniami pracy wspólnej, poddamy refleksji swoje indywidualne postawy i wymienimy dobrymi praktykami na przyszłość.

Alicja Borkowska, Agnieszka Róż, Igor Stokfiszewski

RGB_BLACK_white_on_kolor0001ZNAK_PROMOCYJNY_FC_PL-01