„Gdybyśmy byli kotami nikt by nas nie zatrzymał” 4. i 5. listopada w Bolonii >

Improwizowane obozowiska, które miały być „na chwilę”, a wrosły już na dobre w pejzaż Europy. Miejsca tymczasowego pobytu, z których nie sposób się wydostać. Zeszły już z czołówek programów informacyjnych, ale nadal są. Tak, oni tam ciągle czekają.

To spektakl o nieustannym czekaniu oraz o człowieku, którego losem rządzą regulacje, prawa, ustawy, dyrektywy zmieniane z dnia na dzień. Spektakl o niepewności, nadziei, frustracji i tęsknocie.

Wspomnienia domu, wojny, obrazów i osób z dawnego życia, pieśni, marzenia o przyszłości, pytania, raporty, wywiady, relacje, notatki, skrawki biografii, obrazy, dźwięki. Zebrane na bałkańskim szlaku, stały się inspiracją do stworzenia performansu z pogranicza teatru, tańca i instalacji multimedialnej.

Scenariusz spektaklu bazuje na prawdziwej korespondencji whatsapp prowadzonej na jesieni 2015 roku przez wolontariuszy na granicy w Opatowcu.

Tekst i dramaturgia: Przemysław Pilarski
Reżyseria: Alicja Borkowska
Występują: Aleksandra Bożek-Muszyńska, Katarzyna Stefanowicz, Mamadou Goo Ba
Muzyka: Ray Dickaty
Wizualizacje: Maria Porzyc

Ze specjalnymi podziękowaniami dla Rafała Kostrzyńskiego (UNHCR Polska) i Michała Mareckiego

4. i 5. listopada 2017 r.
Bolonia
Via Massimo Gorki, 6

Projekt współfinansuje m.st. Warszawa

ZNAK_PROMOCYJNY_FC_PL-01

Spektakl powstał w ramach projektu „Stół Powszechny – miejsce spotkań twórczych”