Miesięczne archiwum: Wrzesień 2016

gdybyśmy byli kotami

Gdybyśmy byli kotami, nikt by nas nie zatrzymał

Pytania, raporty, wywiady, relacje, notatki, skrawki biografii, obrazy i dźwięki. Zebrane na bałkańskim szlaku, stają się inspiracją do stworzenia performansu z pogranicza teatru, tańca i instalacji multimedialnej, opowiadającego o człowieku, który czeka na granicy, na progu Europy. Człowieku, którego losem rządzą regulacje, prawa, ustawy, dyrektywy i rozporządzenia zmieniane z dnia na dzień; tworzone w biurowcach, z dala od improwizowanych przez międzynarodowych wolontariuszy obozów przejściowych dla uchodźców.

“Gdybyśmy byli kotami, nikt by nas nie zatrzymał”. To hasło wypisali na kartonie uchodźcy w trakcie jednego ze swoich protestów przeciwko niekończącemu się przetrzymywaniu ich w obozach tymczasowych. “Nie chcemy tu wiecznie siedzieć. Chcemy informacji, co oni dalej z nami zrobią. Nikt nic nam nie mówi. Mamy dość życia w pustce i strachu.” (TVN24).

Scenariusz przedstawienia bazuje na prawdziwej korespondencji prowadzonej przez wolontariuszy na granicy w Opatowcu za pośrednictwem aplikacji Whatsapp na jesieni 2015 roku. Ta korespondencja stała się punktem wyjścia do próby opowiedzenia o podróży uchodźczej, o sytuacji niepewności i oczekiwania, wreszcie o tym, jak przekazy medialne dalekie są od indywidualnych historii i motywacji ludzi podróżujących do Europy w ucieczce przed wojną. Zwięzły styl whatsuppów, niemal pozbawionych emocji, zderzony jest z monologami, skrawkami rozmów – będącymi próbą “dania głosu” tym, którzy na co dzień tego głosu nie mają, którzy są dla nas dobrze znaną z mediów, ale jednak anonimową masą koczującą bez przerwy w obozie. Oprócz głosu chcemy uchodźcom przywrócić indywidualność, dać im twarz i oddać człowieczeństwo.

Spektakl w tym samym stopniu, co na słowie, opiera się na ruchu. Choreografia zainspirowana jest teorią Rudolfa Labana, która idealnie pasuje do sytuacji uwięzienia, potrzeby i chęci ekspresji w ograniczonej przestrzeni, w sytuacji niemocy i braku wpływu na własną sytuację. Według Labana taniec powinien móc wyrazić to, czego nie jesteśmy w stanie opowiedzieć i przekazać słowami. Kierunek ruchu określał Laban na podstawie trójwymiarowości ludzkiego ciała, jego trzech osi i utworzonych z ich połączeń płaszczyzn. Z połączenia tych płaszczyzn powstaje sześcian, w którym ruchy biegną też ukośnie do jego narożników. Ów sześcian stanowi w pewnym sensie pułapkę, w której uwięziony jest tancerz.

Reżyseria: Alicja Borkowska
Dramaturgia: Przemysław Pilarski
Występują: Goo Ba, Aleksandra Bożek-Muszyńska, Katarzyna Stefanowicz
Wizualizacje wideo: Maria Porzyc
Muzyka: Ray Dickaty

„Gdybyśmy byli kotami, nikt by nas nie zatrzymał”
Ostrołęckie Centrum Kultury, 16 września , godz. 21.00
program festiwalu: http://www.ock-ostroleka.pl/imprezy/inqbator-dzien-2

„Gdybyśmy byli kotami, nikt by nas nie zatrzymał”
Stół Powszechny, 19 i 20 listopada, godz. 19.00

12063827_971841802901749_5391774155932505312_n

Pożegnanie z Ogrodem Powszechnym

Zapraszamy najserdeczniej na ostatnie w tym sezonie wydarzenie w Ogrodzie Powszechnym.

W tym tygodniu kończy się nasza tegoroczna przygoda z Ogrodem – było pięknie, inspirująco i zielono. Rośliny w skrzynkach kwitły jak szalone, skalniaki się rozrastały, a my, razem z sąsiadami, podjadamy od kilku tygodni pierwsze samodzielnie wyhodowane pomidory, dynie i miętę.

Ogród zostaje przed teatrem jeszcze przez jakiś czas i czeka na nadejście zimy, a nowe cykle warsztatów i spotkań, które cieszyły się największym powodzeniem tego lata – przenoszą się do Stołu Powszechnego, gdzie nowe edycje zajęć muzycznych, taneczno-ruchowych i innych atrakcji ruszą już od listopada!

Szczegóły wkrótce, a tymczasem chodźcie do Ogrodu w niedzielę pooglądać artystyczne działania pomiędzy skrzynkami, posłuchać muzyki i napić się wina!

O 19.00 zapraszamy do Ogrodu na pokaz – podsumowanie warsztatów z Grupo XIX z Sao Paolo, a zaraz po nim koncert improwizowanej orkiestry muzycznej stworzonej w Ogrodzie Powszechnym przez Raya Dickatego na warsztatach przez ostatnie miesiące. 

Pod batutą Raya Dickatego zagra ogrodowa Bathtub orchestra, do której dołączą muzycy z Warsaw Improvisers Orchestra: Marcin Gokieli (wokal), Łukasz Kacperczyk (syntezator), Filip Ramberg (perkusja), Piotr Melech (klarnet), Maciej Szwarc (gitara elektryczna), John Cornell (wiolonczela), Tomasz Trębicki (bas), Daria Wolicka (flet), Sabah Al Ani (saksofon).

Wydarzenie realizowane przy wsparciu finansowym Miasta Stołecznego Warszawy w ramach Zintegrowanego Programu Rewitalizacji m.st. Warszawy do 2022 roku oraz przy wsparciu Culture.pl.

Współpraca programowa: w ramach polsko-niemieckiego roku jubileuszowego 2016 ŚWIĘTUJEMY! zorganizowanego przez Goethe-Institut i Ambasadę Niemiec z okazji 25-lecia Traktatu o dobrym sąsiedztwie i przyjaznej współpracy.
goethe.de/swietujemy

14211960_616789805148380_417324788325002965_n

Warsztaty taneczne w Ogrodzie Powszechnym

Taniec z wachlarzami – warsztaty taneczne w Ogrodzie Powszechnym
6 września
w godzinach 18:30 – 21:00

Zapraszamy na warsztaty osoby, które chcą bardziej poznać swoje ciało, swój indywidualny ruch i doświadczyć radości, która uwalnia się podczas poruszania.

Taniec z Wachlarzami łączy energię i precyzję wschodnich sztuk walki, harmonię i rytm Tai Chi z subtelnością tańca współczesnego. Czerpiąc inspirację z piękna i magii kobiecego ciała, wydobywa jego ukrytą moc. Wachlarze bojowe to sekretna broń kobiet dalekiego wschodu. W świecie rządzonym przez mężczyzn podkreśla ich delikatność, dając poczucie siły i pewności siebie.

Autorskie warsztaty tańca z chińskimi wachlarzami bojowymi łączą taniec współczesny, improwizację, teatr fizyczny ze wschodnimi sztukami walki. Istotną część zajęć stanowi praca nad kształtowaniem artystycznego wyrazu, doskonalenie plastyki ciała oraz synchronizacji ruchu z muzyką. Warsztaty są adresowane głównie do kobiet.

Warsztaty zakończą się krótkim pokazem w Ogrodzie Powszechnym!

Prosimy o zabranie na zajęcia wygodnego, niekrępującego ruchów stroju oraz wody.

Wstęp wolny, ilość miejsc ograniczona – zgłoszenia przyjmujemy na alaborkowska@gmail.com.

prowadzenie:
Katarzyna Stefanowicz – performerka, choreografka, producentka. Absolwentka Choreografii i Teorii Tańca oraz Międzyuczelnianej Specjalności Multimedialnej na Uniwersytecie Muzycznym w Warszawie, ponadto Akademii Praktyk Teatralnych Gardzienice. Tworzy na stykuteatru tańca i teatru, ocierając się o sztukę konceptualną. Przez kilka lat
współpracowała z Ośrodkiem Praktyk Teatralnych Gardzienice. Swoje prace pokazywała między innymi w Centrum Sztuki Współczesnej w Warszawie, Instytucie Teatralnym, Teatrze Praga, Laboratorium CSW, OPT Gardzienice oraz na festiwalach i scenach w Polsce, Niemczech, Belgii, Ukrainie, Słowacji, Czechach. Pasjonuje się improwizacją, sztuką
interaktywną oraz site-specific. Wraz z Julią Bui-Ngoc prowadzi
Szkołę Wachlarzy w Warszawie.

Projekt realizowany przy wsparciu finansowym Miasta Stołecznego Warszawy w ramach Zintegrowanego Programu Rewitalizacji m.st. Warszawy do 2022 roku.

Współpraca programowa: w ramach polsko-niemieckiego roku jubileuszowego 2016 ŚWIĘTUJEMY! zorganizowanego przez Goethe-Institut i Ambasadę Niemiec z okazji 25-lecia Traktatu o dobrym sąsiedztwie i przyjaznej współpracy.
goethe.de/swietujemy